We’re moving again for the umpteenth time.. i Love You Kuya!

O di ba? nagiging hobby na ata namin ang maglipat at magsayang ng pera sa advance at deposit. Haay.. Ganun talaga! 

Masyado nko ngpapakabusy sa mga raket ko.. i almost forgot na we have to find a place to move in by the end of this month! Nyetters na malaki! Pressuran nanaman ito! Imagine.. ilang days na lang yun! Wish ko lng makahanap nkmi agad ng malilipatan! Hello? di naman na kaya ganun kadali mkakita ng bahay. Di naman sa mapili ako mashado.. pero wala lang. Basta! Ang importante lang naman sakin e.. 

CR -  Ewan ko ba.. yan kc ang 1st na tinitignan ko everytime nghahanap kmi ng place. Di nman ako dun ntutulog. La lang. Gusto ko lng maimagine agad kung ano ichura nya pag kami na ang gagamit. 

Ambiance - Isa pang di ko maexplain. Merong place kasi na mbigat ang loob ko. Pagpasok ko plng ng pinto, tapos ganun na feeling ko.. kasehodang ibigay pa ng libre ng me ari, e di ko tlga pagiisipang dun tumira.

2 to 3 BR - na hindi tataas ng 3k ang rent.. nyahahaha.. joke lang! Di ko nman pinangarap tumira sa murang bahay na papel lng ang dingding noh! 

Tiled Flooring - Sino pa ba nman ang me gusto ng sementado na sahig? Haynaku..malay kba naman kc na japeyks pala tong flooring dito sa tinitiran nmin ngayon. Jusko! Akalain mong isang bunot e tuklap din ang kulay! Nyetters!

Sound-Proof -  Sana merong ganun. =(

Gate - If possible, ayako ng tulad samin dito ngayon. Compound kasi. La lang. 

Environment - Nagiging demonyita ako pag maingay.

So far yan pa lng nman ang importante skin. At ewan ko ba naman.. bakit kung kelan kelngan nnman namin ng bahay e hirap na hirap nnman kmi makakita. Lam mo yun, parang cabs, pag di mo na kelangan.. aba.. kahit di mo parahin e naguunahan huminto sa harap mo! Hayblad!

Ngapala, Magttwo weeks na pala ang kuya ko sa rehab sa Bicutan,  yan naiiyak nnman ako. haay. I know, it's for his own good. Syempre, 3 na ang babies nya… and his being a "user" just makes everything worse for his family pati nadin kela mama and papa ko. Pero lam mo yun.. parang anghirap lng everytime maiisip ko na andun ang kuya.. nagwoworry ako na baka mmya e merong nagttrip sa kanya dun.. tulad ng napapanood ko sa TV.. bka mmya di masarap yung binibigay nilang food.. baka mmya pinapagawa sila dun ng kung ano2.. e jusko.. walang masipag kumilos sa pamilya namin.. literally.. haay.. wag naman sana..

Chaka.. kahit ako siguro di ko kakayanin. 6 months na walang yosi and coffee! Grabe naman. Patayin nlng nila ko siguro pag yung dalawang yun ang tatanggalin nila sa sistema ko db?! 

After 2 months pa naman sya pwede makita. Nkakamiss lang. Yesterday, my mom forwarded me a txt message from him. Sobrang iyak nnman tuloy ako. Nagpapadala ng groceries ang kuya.. Kaso Saturday or Sunday pa daw. Chaka yun nga, di pa namin sya pede makita, so letters lang ang pwede namin ipasabay. Waaaaaaah!!!!!!

Hopefully, after that six loooong months.. e maging ok na talaga ang kuya. We're not expecting too much from him naman e.. we don't expect him to be the perfect dad, husband, son.. perfect kuya.. or whatever.. We just wanted him to come up to his senses, and think about his and his family's future. 

And besides, kahit pa siguro naging user at halos drug dependent ang kuya ko.. syet! Never ko padin yan ipagpapalit khit kanino! He's been the greatest kuya all these years. And with all those things he has done for me.. for us.. jusko.. walang panama ang iba sa kanya!! 

Sya lang ang nagiisang lalaki sa buhay naming magkakapatid na pinaglaba kmi ng damit and uniforms noon. And that's one thing i'll never forget about him. 

Naku.. tama na nga.. ngayon na nga lang pahinga nmin.. nageemote pako!

I Love you Kuya!